باران

و دوباره عشق

mozhan — Wed, 28 Nov 2007 04:40:05 GMT

عشق را باز دوباره در تو جستجو میکنم

دیر زمان میدانستم که پوچ است

اما ،

باز باورش کردم .

نمیدانم به کدامین نشانه است

که دنیا دنیا میخواهم

گل های سرخ را نثار عشقت کنم .

میخواهم پنجره را باز کنم

و تا ابدیت از هوای تازه عشق تو استشمام کنم .

کاش گلی بودم در خانه عشقت

که تو آن را میچیدیو با خود به اتاقت میبردی

مرا در آب حیات میگذاشتیو

روز و شب مرا میبوییدی

و آن زمان که پژمردم با نمی اشک

افسوس وجودم را میخوردی

شبهای تهران ... محل تولد من ...

mozhan — Fri, 15 Jun 2007 05:11:05 GMT

بجاي دسته گلي که فردا در قبرم نثار مي کني امروز با شاخه گلي کوچک يادم کن به جاي سيل اشکي که فردا بر مزارم مي ريزي امروز با تبسمي شادم کن به جاي متن هاي تسليت که فردا برايم مي نويسي امروز با يک پيغام کوچک خوشحالم کن من امروز به تو نياز دارم نه فردا

شرح پریشانی .... از یه دوست

mozhan — Fri, 15 Jun 2007 05:00:05 GMT

دوستان شرح پريشانی من گوش کنيد
داستان غم پنهانی من گوش کنيد

قصه بی سرو سامانی من گوش کنيد
گفت و گوی من و حيرانی من گوش کنيد

شرح اين آتش جان سوز نگفتن تا کی
سوختم،سوختم اين راز نگفتن تا کی

روزگاری من و دل ساکن کویی بوديم
ساکن کوی بت عربده جويی بوديم

عقل و دين باخته ،ديوانه رويی بوديم
بسته سلسله ،سلسله مويی بوديم

کس در آن سلسله غير از من و دل بند نبود
يک گرفتار ،از اين جمله که هستند نبود

نرگس غمزه زنش اين همه بيمار نداشت
سنبل پر شکنش هيچ گرفتار نداشت

اول آنکس که خريدار شدش من بودم
باعث گرمی بازار شدش من بودم

عشق من شد سبب خوبی و رعنايی او
داد رسوايی من شهرت زيبايی او

بس که دادم همه جا شرح دلارايی او
شهر پر گشت ز غوغای تماشایی او

اين زمان عاشق سر گشته فراوان دارد
کی سر برگ من بی سر و سامان دارد

چاره اين است و ندارم به از اين رای دگر
که دهم جای دگر دل به دل آرای دگر

چاره اين است و ندارم به از اين رای دگر
که دهم جای دگر دل به دل آرای دگر

چشم خود فرش کنم زیر کف پای دگر
بر کف پای دگر بوسه زنم جای دگر

بعد از این رای من این است و همین خواهد بود
من بر این هستم والبته چنینین خواهد بود

پیش او یار نو ویار کهن هر دو یکی است.
حرمت مدعی وحرمت من هر دو یکی است

قول زاغ وغزل مرغ چمن هر دو یکی است
.نغمه بلبل وغوغای زغن هر دو یکیست

این ندانسته که قدر همه یکسان نبود
زاغ را مرتبه مرغ خوش الحان نبود

چون چنین است پی کار دگر باشم به
چند روزی پی دلدار دگر باشم به

عندلیب گل رخسار دگر باشم به
مرغ خوش نغمه گلزار دگر باشم به

نو گلی کو که شوم بلبل دستان سازش
سازم از تازه جوانان چمن ممتازش

ان که بر جانم از او دم به دم ازاری هست
میتوان یافت که بر دل زمن اش باری هست

از من وبندگی من اگرش عاری هست
بفروشد که به هر گوشه خریداری هست

به وفا داری من نیست در این شهر کسی
بنده ای همچو مرا هست خریدار بسی

مدتی در ره عشق تو دویدیم بس است
.راه صد بادیه درد بریدیم بس است

قدم از راه طلب باز کشیدیم بس است
.اول و اخر این مرحله دیدیم بس است

بعد از این ما و سر کوی دل ارای دگر
با غزالی به غزلخوانی وغوغای دگر

تو مپندار که محر از دل محزون نرود
اتش عشق به جان افتد وبیرون نرود

واین محبت به صد افسانه وافسون نرود
چه گمان غلط است این برود چون نرود

چند کس از تو و یاران دگر ازرده شود
دوزخ از سردی این طایفه افسرده شود

ای پسر چند به کام دیگرانت بینم
.سر خوش ومست به جام دگرانت بینم

مایه عیش مدام دگرانت بینم
ساقی مجلس عام دگرانت بینم

تو چه دانی که شدی یار چه بیباکی چند
چه هوسها که ندارند هوسرانی چند

یار این طایفه خانه بر ا نداز مباش
از تو حیف است به این طایفه دم ساز مباش

میشوی شهره به این فرقه هم اواز مباش
غافل از لعب حریفان دغل باز مباش

به که مشغول به این شغل نسازی خود را
این نه کاریست مبادا که ببازی خود را

در کمین تو بسی عیب شماران هستند
سینه پر درد زتو کینه گذاران هستند

داغ بر سینه زتو سینه فکاران هستند
غرض این است که قصد تو یاران هستند

باش مردانه که نا گاه قفای نخوری
واقف کشتی خود باش که پای نخوری

گر چه از خاطر وحشی هوس روی تو رفت
واز دلش ارزوی قامت دلجوی تو رفت

شد دل ازرده وازرده دل از کوی تو رفت
با دل پر گله از ناخوشی خوی تو رفت

حاش الله که وفای تو فراموش کنم
سخن مصلحت آمیز کسان گوش کنم

mozhan — Sat, 12 May 2007 08:53:05 GMT

× تبریک روز مادر به بهترین مادرم ×

mozhan — Sat, 12 May 2007 08:27:05 GMT

این شعر رو در تاریخ 07-12-05 به مامان ماهی برای روزه مادر تقدیم میکنم . این شعر رو من درسال ۱۳۸۲ به یاده مادر و از دوری اون گفتم

مادر ناز من تویی عزیزم

تو بمون پیش من برای همیشه

عشق معبود من تویی تو قلبم

من فقط دوست دارم ترو عزیزم

نور چشمای تو, چراغ خونم

دستای مهربونت, برکته خونم

تویی تک ستاره تو آسمونم

تو گله باغچمی مادره خوبم

بی تو هرگز نمیشه تو این خونه موند

آخه تو فرشته ای تو این آسمون

رنگ میبازن بی تو, گلا تو باغچه

آخه تو مهربونی , تو بهترینی

توی شهره رویا که پا میزارم

تو همه آرزومی مادره نازم

همیشه مثل گلی وسطه دشت کویر

یا مثل یه قطره آب توی وقت تشنگی

یه عمره که میخوام بگم

خیلی من دوست دارم

اما ساعت نگذاشت, وقتشو به من نداد

میدونم خوب میدونی

عاشقه بی قرارتم

پس نخون اون جملرو

که عاشقو باید برونی

تنهای نیاز من به تو لالایو نوازشه

باز کردن آغوشته به روی هر چی خواهشه

دختره مهتاب

mozhan — Fri, 11 May 2007 01:02:05 GMT

غروب اقیانوس آرام در کالیفرنیا ( محل زندگی من )

mozhan — Tue, 08 May 2007 06:39:05 GMT

غروب را دوست دارم چون آفتاب به خواب میرود

و زندگی برای روزی دوباره ......

× من و تو با هم از چه میگوییم ؟ ( عشق ) ×

mozhan — Mon, 07 May 2007 19:26:05 GMT

آن زمان که با تو به دنیای زیبایی پا میگذاشتم

گمان نمیکردم که اینگونه باشد

گمان نمیکردم که باز ,

حسرت آن لحظه را داشته باشم !

آن زمان که با هم به آن سرو تکیه زدیم

و تو سرت را بر روی بالین من گذاشتی

گمان نمیکردم که اینگونه باشد

گمان نمیکردم که باز ,

حسرت آن لحظه را داشته باشم!

ای پره پرواز رویا های من ,

چگونه است که من با تو یکی شدم ؟

چگونه است که در اعماق وجودم ,

لحظه ای بر تو تردید نکردم ؟

من و تو با هم از چه میگوییم ؟

که اینگونه شیرین بر دلم می آید!

من و تو با هم بر چه مینگریم ؟

که اینگونه در زندگی پیدا نمیباشد !

ای عشق ...!

که در اعماق وجودم , تو را احساس می کنم

بر من خرد نگیر که تو را عشق نامیدم

بر من اخم بر هم نیار ,

که تو را یار خودم نامیدم ...... .!

× عشق رویایی ×

mozhan — Mon, 07 May 2007 06:48:05 GMT

روزها از پی هم میگذرند

و من در فکر تو به سر میبرم

بی آنکه از فردایمان آگاه باشم

و تو با قلبی پاک , عشقت را با تمام وجودت نثارم میکنی

چگونه باور کنم ؟! آیا این رویا نیست ؟!

سال ها در رویا به دنبالت میگشتم

و اکنون تو را ,

در روبه روی خود میبینم

به هر کجا مینگرم ,

تو را با لبی خندان و با چشمانی پر از انتظار میبینم

چگونه نگاه روز اول را از یاد ببرم ؟

و چگونه تو را به دست فراموشی بسپارم ؟!

من اکنون تکه ای از تو شدم و تو ...

و تو را نمیدانم !

نمیدانم حرف های قشنگت را چگونه باور کنم ؟

چگونه است که قلب مهربانت با نگاهی اسیر چشمان من شد؟

و چگونه است که من اسیر نیاز تو شدم ؟!

و حال چگونه و با چه صبری به انتظار روزی باشم

که تو در برم و من در بر تو باشم؟

چگونه ؟

چگونه باید به انتظار بنشینم ؟

زندگی را واژه قشنگی از عشق پر کرده است

و تو عشق را باور کردی

پس زندگی را باور کن

چرا که زندگی همان عشق است

و من نیز , زندگی را باور میکنم

زندگی من , یعنی , عشق من

و عشق من در یک کلام یعنی

تو ......

× من و تو ×

mozhan — Mon, 07 May 2007 03:03:05 GMT

و زمانی که خیره گشتم به اعماق چشمان نازت

به جز خود کسه دیگری را نیافتم

و زمان میگذرد بی آنکه ما بدانیم

ستاره بخت ما گم گشته

ما بی خبران از هجر زمانیم

گویند که لافی و زمانی دل نگرانیم

از بهر نگاهت من دنیا نظرم نیست

در وصف وصالت گویند هنرم نیست