عشق را باز دوباره در تو جستجو میکنم

دیر زمان میدانستم که پوچ است

اما ،

باز باورش کردم .

نمیدانم به کدامین نشانه است

که دنیا دنیا میخواهم

گل های سرخ را نثار عشقت کنم .

میخواهم پنجره را باز کنم

و تا ابدیت از هوای تازه عشق تو استشمام کنم .

کاش گلی بودم در خانه عشقت

که تو آن را میچیدیو با خود به اتاقت میبردی

مرا در آب حیات میگذاشتیو

روز و شب مرا میبوییدی

و آن زمان که پژمردم با نمی اشک

افسوس وجودم را میخوردی

 بجاي دسته گلي که فردا در قبرم نثار مي کني امروز با شاخه گلي کوچک يادم کن به جاي سيل اشکي که فردا بر مزارم مي ريزي امروز با تبسمي شادم کن به جاي متن هاي تسليت که فردا برايم مي نويسي امروز با يک پيغام کوچک خوشحالم کن من امروز به تو نياز دارم نه فردا

این شعر رو در تاریخ 07-12-05  به مامان ماهی برای روزه مادر تقدیم میکنم . این شعر رو من درسال ۱۳۸۲ به یاده مادر و  از دوری اون گفتم

مادر ناز من تویی عزیزم 

تو بمون پیش من برای همیشه

عشق معبود من تویی تو قلبم

من فقط دوست دارم ترو عزیزم

نور چشمای تو, چراغ خونم

دستای مهربونت, برکته خونم

تویی تک ستاره تو آسمونم

تو گله باغچمی مادره خوبم

بی تو هرگز نمیشه تو این خونه موند

آخه تو فرشته ای تو این آسمون

رنگ میبازن بی تو, گلا تو باغچه

آخه تو مهربونی , تو بهترینی

توی شهره رویا که پا میزارم

تو همه آرزومی مادره نازم

همیشه مثل گلی وسطه دشت کویر

یا مثل یه قطره آب توی وقت تشنگی

یه عمره که میخوام بگم

خیلی من دوست دارم

اما ساعت نگذاشت,  وقتشو به من نداد

میدونم خوب میدونی

عاشقه بی قرارتم

پس نخون اون جملرو

که عاشقو باید برونی

تنهای نیاز من به تو لالایو نوازشه

باز کردن آغوشته به روی هر چی خواهشه

غروب را دوست دارم چون آفتاب به خواب میرود

و زندگی برای روزی دوباره ......

   آن زمان که با تو به دنیای زیبایی پا میگذاشتم

گمان نمیکردم که اینگونه باشد

گمان نمیکردم که باز ,

حسرت آن لحظه را داشته باشم !

آن زمان که با هم به آن سرو تکیه زدیم

و تو سرت را بر روی بالین من گذاشتی

گمان نمیکردم که اینگونه باشد

گمان نمیکردم که باز ,

حسرت آن لحظه را داشته باشم!

ای پره پرواز رویا های من ,

چگونه است که من با تو یکی شدم ؟

چگونه است که در اعماق وجودم ,

لحظه ای بر تو تردید نکردم ؟

من و تو با هم از چه میگوییم ؟

که اینگونه شیرین بر دلم می آید!

من و تو با هم بر چه مینگریم ؟

که اینگونه در زندگی پیدا نمیباشد !

ای عشق ...!

که در اعماق وجودم , تو را احساس می کنم 

بر من خرد نگیر که تو را عشق نامیدم

بر من اخم بر هم نیار ,

که تو را یار خودم نامیدم ...... .!

روزها از پی هم میگذرند

و من در فکر تو به سر میبرم

بی آنکه از فردایمان آگاه باشم

و تو با قلبی پاک , عشقت را با تمام وجودت نثارم میکنی

چگونه باور کنم ؟! آیا این رویا نیست ؟!

سال ها در رویا به دنبالت میگشتم

و اکنون تو را ,

در روبه روی خود میبینم

به هر کجا مینگرم ,

 تو را با لبی خندان و با چشمانی پر از انتظار میبینم

چگونه نگاه روز اول را از یاد ببرم ؟

و چگونه تو را به دست فراموشی بسپارم ؟!

من اکنون تکه ای از تو شدم و تو ...

و تو را نمیدانم !

نمیدانم حرف های قشنگت را چگونه باور کنم ؟

چگونه است که قلب مهربانت با نگاهی اسیر چشمان من شد؟

و چگونه است که من اسیر نیاز تو شدم ؟!

و حال چگونه و با چه صبری به انتظار روزی باشم

که تو  در برم و من در بر تو باشم؟

چگونه ؟

چگونه باید به انتظار بنشینم ؟

زندگی را واژه قشنگی از عشق پر کرده است

و تو  عشق را باور کردی

پس زندگی را باور کن

چرا که زندگی همان عشق است

و من نیز , زندگی را باور میکنم

 زندگی من , یعنی , عشق من

و عشق من در یک کلام یعنی

تو ......

    و زمانی که خیره گشتم به اعماق چشمان نازت

به جز خود کسه دیگری را نیافتم

و زمان میگذرد بی آنکه ما بدانیم

ستاره بخت ما گم گشته

ما بی خبران از هجر زمانیم

گویند که لافی و زمانی دل نگرانیم

از بهر نگاهت من دنیا نظرم نیست

در وصف وصالت گویند هنرم نیست

A time for us, some day there'll be
When chains are torn by courage born of a love that's free
A time when dreams so long denied can flourish
As we unveil the love we now must hide

A time for us, at last to see
A life worthwhile for you and me

And with our love, through tears and thorns
We will endure as we pass surely through every storm
A time for us, some day there'll be a new world
A world of shining hope for you and me

For you and me

And with our love, through tears and thorns
We will endure as we pass surely through every storm
A time for us, some day there'll be a new world
A world of shining hope for you and me

A world of shining hope for you and me

این چه عشقیست که در دل دارم

من از این عشق چه حاصل دارم

توبه کردم که اگر بوسه دهی توبه کنم

ودگر باره از اینگونه خطاها نکنم

بوسه دادی و چو برخواست لبت از لب من

توبه کردم که دگر بوسه بیجا ندهم

 

دیر وقت است و شهر در خواب

ستاره ها سوسو کنانو ,

 ماه در انتظار

همه خوابند و من بی تاب

بی تاب در یک رویا

یک رویای نه شاید شاد

دلتنگی, ترس, خستگی, اشک و حسرت

خاطرات من در رویای دیشب

شگفتا خورشید پیدا نیست,  ابرها تیره اند

چراغ بی سو و اتاق تاریک

پرده ها را کنار زدم

نوری نبود,  از پشت پنجره من همه چیز تاریک است

روز است

اما ,

از شب دلتنگ تر است

نالان از روزگارو خسته از زمانه

میپرسم

از خودم از دنیا

که این است آیا زندگی ؟

 

در سکوت این سیاهی شب

جز عشق نوری را نمیبینم

در خلوتگه روزگارم , ای یار

جز تو هیچ کسی را نمیخواهم

گرچه راهم از تو دور است

گرچه راه برگرشت نیست

هر روز و هر ساعت , جز تو هیچ از خدا نمیخواهم

تنهای تنها , اشکهایم در راه

دستهایم خالی و روحم در انتظار

چگونه باور کنم که روزها را میتوان بی وجود تو سپری کرد

چگونه باور کنم که زمان این چنین بی امان میگذرد

چگونه باور کنم که ستاره بخت من مرده , آسمانم تیره گشته

و اکنون این اندوه تنهایی , با او چه باید کرد

آیا این درد بر من رواست ؟

آیا این جدایی قسمت من است ؟

تو ای قاصدک , تو ای قاصدک

آیا تو هم خبری از یار نداری

آیا تو هم خواهان رفتن و پر کشیدنی

همه عزم سفر کردن و رفتن

ومن چه بگویم

و من چه بگویم

که ماندمو پوسیدم

 با تو میخوانم ای بانوی شهر غصه من

یادت هست

آن روز که گریان بر صحنه دل آمدی

یادت هست

آن روز که چشم ها به راهه تو بود

یادم آید

آن روز که بی پروا از عشق سخن گفتی

یادم آید

آن روز که گهواره مرا با لالایی شبت تکان میدادی

روزها و شب ها

همچو تو خواندم و نوشتم

ای بانوی شب تنهایی من

تو را میجویم در آسمان ها در بیابان

و همچو تو مثل باران

بر دل سرو تنهایم که در بیابان تشنه است

میبارم

 من نه آنم که به تصویر نگاه

اشک حسرت بچکانم بر گل ( gool )

و نه آنم که بر تقدیرم

گله ای چند کنم از یارم

و نه آنم که به هوس از مردی

بوسه ای چند بگیرم از لب

من همان دختر افسون شده ام

که همه عمر به خود می بالد